food, products or place Zip code or address

บทความ

Image Not Available

ประวัติเมืองเพชรบูรณ์

Add to Favorites

ประวัติเมืองเพชรบูรณ์

จังหวัดเพชรบูรณ์มีตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ในเขตภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย  ลักษณะทางกายภาพนั้นเป็นพื้นที่ราบลุ่มแบบท้องกระทะ ประกอบด้วยเนินเขา ป่า และที่ราบเป็นตอนๆสลับกันไป พื้นที่มีลักษณะลาดชันจากเหนือลงไปใต้ ตอนเหนือมีทิวเขาสูง ตอนกลางเป็นพื้นที่ราบและมีเทือกเขาขนาบกันไปทั้งสองข้างมีลักษณะเป็นรูปเกือกม้า มีแม่น้ำป่าสักเป็นแม่น้ำสายสำคัญโดยไหลจากจังหวัดเลย  เพชรบูรณ์  ผ่านไปสู่จังหวัดลพบุรี สระบุรี และพระนครศรีอยุธยา ลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ตามลำดับ  จึงส่งผลให้พื้นที่มีทรัพยากรธรรมชาติมากมาย  ดินมีสภาพอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูกพืชทำการเกษตร  รวมทั้งส่งเสริมปัจจัยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน

กล่าวถึงหลักฐานทางประวัติศาสตร์เมืองเพชรบูรณ์นั้นเริ่มจาก  ชื่อของจังหวัดเพชรบูรณ์  เมื่อครั้งโบราณน่าจะชื่อว่าเมือง “เพชบุระ” ตามที่ปรากฏในจารึกลานทองคำ ที่พบจากเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ วัดมหาธาตุ ซึ่งหมายถึงเมืองแห่งพืชพันธุ์ธัญญาหาร  แต่ในระยะหลังต่อมาแปรเปลี่ยนเป็น “เพชรบูรณ์” กลายความหมายเป็นเมืองที่อุดมด้วยเพชร และได้นำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัด

จากการศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่ผ่านมา พบว่ามีร่องรอยหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ปรากฏอยู่ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์เรื่อยมา จนกระทั่งถึงในสมัยประวัติศาสตร์อย่างต่อเนื่อง  โดยในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่มนุษย์ยังไม่รู้จักการใช้ตัวอักษรในการบันทึก สื่อสารและถ่ายทอดนั้น พบว่ามนุษย์ในสมัยนั้น มีการดำรงชีวิตอยู่ด้วยการหาตามธรรมชาติ อาศัยอยู่ในถ้ำเพิงผา รู้จักเพาะปลูกพืชบางชนิด เลี้ยงสัตว์  มีเทคโนโลยีในการผลิตเครื่องมือเครื่องใช้แบบง่ายๆ เชื่อในเรื่องธรรมชาติ และมีประเพณีการฝังศพ จนกระทั่งพัฒนาขึ้นเป็นสังคมเมืองขนาดใหญ่และมีเทคโนโลยีในการผลิตที่ซับซ้อนมากขึ้น เป็นลำดับ

บริเวณที่ปรากฏร่องรอยในสมัยก่อนประวัติศาสตร์นั้น พบหลายพื้นที่ของจังหวัด ได้แก่ ด้านทิศตะวันตกที่อำเภอวังโป่ง  อำเภอชนแดน พบเครื่องมือเครื่องใช้ประเภทหินขัด  เช่น กำไลหิน และขวานหิน  กำหนดอายุอยู่ในราว ๓,๐๐๐ – ๔,๐๐๐ ปีมาแล้ว  ด้านทิศใต้ที่อำเภอบึงสามพัน อำเภอวิเชียรบุรี และที่อำเภอศรีเทพ ซึ่งมีเมืองโบราณศรีเทพ เป็นเมืองที่มีพัฒนาการมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน รวมทั้งเป็นเมืองโบราณในยุคต้นประวัติศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในจังหวัดเพชรบูรณ์ มีอายุเก่าแก่ไปกว่า ๒,๐๐๐ ปี และยังถือได้ว่าแหล่งโบราณคดีที่พบบริเวณนี้มีวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับชุนชนโบราณในจังหวัดลพบุรีและบริเวณลุ่มแม่น้ำป่าสักอีกด้วย

บริเวณด้านทิศเหนือที่อำเภอหล่มสัก อำเภอหล่มเก่า และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์  ในปัจจุบันได้พบหลักฐานที่เกี่ยวเนื่องกับชุมชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์เช่นเดียวกัน ทั้งชิ้นส่วนโครงกระดูกมนุษย์ที่ฝังร่วมกับสิ่งของเครื่องใช้ เครื่องประดับทำจากโลหะ แก้ว หิน และพบตะกรันโลหะซึ่งเป็นหลักฐานทางด้านโลหกรรมในพื้นที่แถบนี้

ต่อมาเมื่อมนุษย์รู้จักการใช้ตัวอักษรแล้ว  ได้ถือว่าเข้าสู่ช่วงสมัยประวัติศาสตร์ โดยอาจเริ่มนับตั้งแต่ สมัยที่รับวัฒนธรรมทวารวดี  หลักฐานที่ปรากฏชัดเจนในช่วงนี้ได้แก่ที่เมืองศรีเทพ  ซึ่งเป็นเมืองโบราณที่มีคูน้ำคันดินล้อมรอบ และมีร่องรอยการติดต่อสัมพันธ์กับแหล่งชุมชน ซึ่งมีวัฒนธรรมแบบทวารวดีในที่ราบลุ่มแม่น้ำป่าสักและแม่น้ำเจ้าพระยา มีศาสนสถานที่เป็นสถูปเจดีย์เนื่องในศาสนาพุทธ เช่น เขาคลังใน และเขาคลังนอก โบราณวัตถุที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนา  ทั้งธรรมจักร พระพุทธรูป และพระโพธิสัตว์จำนวนมาก  มีจารึกอักษรปัลลวะและหลังปัลลวะ จารึกเนื้อหาเกี่ยวศาสนาเป็นส่วนใหญ่ มีอายุอยู่ในช่วง ๑,๒๐๐ – ๑,๔๐๐ ปีมาแล้ว

ในช่วงประมาณ ๘๐๐ – ๙๐๐ ปีมาแล้ว  อิทธิพลของเขมรได้แผ่มาถึงเมืองศรีเทพเช่นเดียวกันกับ เมืองโบราณในเขตภาคตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลางของประเทศไทย  มีรูปเคารพและปราสาทอิทธิพลเขมรสร้างขึ้นเนื่องในศาสนาฮินดู เช่น ปรางค์ศรีเทพ ปรางค์สองพี่น้อง และปรางค์ฤาษี  จนกระทั่งถึงรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ กษัตริย์แห่งเขมรที่แผ่ขยายอำนาจมาถึงยังดินแดนแถบนี้  เมืองศรีเทพก็เจริญอยู่เป็นช่วงสุดท้าย  และหลังจากนั้นร่องรอยของเมืองเมืองนี้ก็ได้ขาดหายไป

ในช่วงสมัยสุโขทัย เมืองเพชรบูรณ์มีฐานะเป็นเมืองแว่นแคว้นด้านตะวันออกเฉียงใต้ พ่อขุนรามคำแหงได้แผ่ขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง ซึ่งมีข้อความตอนหนึ่งกล่าวถึงการแผ่ขยายมาถึงพื้นที่ด้านตะวันออกของสุโขทัย ตามศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงหลักที่ ๑ ด้านที่ ๔  และศิลาจารึกหลักที่ ๙๓ วัดอโศการาม ด้านที่ ๒ พ.ศ.๑๙๔๙

จากศิลาจารึกหลักที่ ๑ คำว่า “ลุมบาจาย” นั้น เชื่อว่าได้แก่เมืองหล่มเก่า และศิลาจารึกหลักที่ ๙๓ คำว่า “วัชชปุระ” เชื่อว่าเป็นเมืองเพชรบูรณ์  แสดงให้เห็นว่าอาณาเขตของกรุงสุโขทัย ในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราชและสมัยพระมหาธรรมราชาลิไทย (พ.ศ.๑๙๑๑) มีเมืองเพชรบูรณ์เป็นรัฐสีมา

ก่อนที่กรุงสุโขทัยจะรุ่งเรืองขึ้นมานั้น จารึกสุโขทัยหลักที่ อ่านต่อ...

สภาพทั่วไปของจังหวัดเพชรบูรณ์

สภาพทั่วไปของจังหวัดเพชรบูรณ์

Add to Favorites

จังหวัดเพชรบูรณ์

วิสัยทัศน์ ของจังหวัดเพชรบูรณ์ได้แก่

“ดินแดนแห่งความสุข  ของคนอยู่และผู้มาเยือน”

ยุทธศาสตร์จังหวัด

ยุทธศาสตร์ที่  1  พัฒนาเพื่อเป็นดินแดนแห่งความสุขด้วยการฟื้นฟูระบบนิเวศ
ยุทธศาสตร์ที่  2  พัฒนาให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี
ยุทธศาสตร์ที่  3  พัฒนาให้เป็นเมืองท่องเที่ยวที่ปลอดภัย

ข้อมูลทั่วไป และสถานการณ์การท่องเที่ยวของจังหวัดเพชรบูรณ์

1.) สภาพทั่วไป

ที่ตั้ง
จังหวัดเพชรบูรณ์  เป็นจังหวัดที่มีแนวเขตติดต่อระหว่างภาคเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  และภาคกลาง  ประมาณเส้นรุ้งที่  16  องศาเหนือ กับเส้นแวงที่  101  องศาตะวันออก  มีเนื้อที่ประมาณ  12,668.416  ตารางกิโลเมตร  หรือประมาณ  7,917,760  ไร่  ส่วนที่กว้างที่สุดของจังหวัด  จากด้านตะวันออกถึงตะวันตก  กว้าง  55  กิโลเมตร  ส่วนที่ยาวที่สุดวัดจากเหนือสุดถึงใต้สุด  ยาว  296  กิโลเมตร  สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ  114  เมตร  อยู่ห่างกรุงเทพฯ  346  กิโลเมตร  ตามทางหลวงหมายเลข  21
อาณาเขต

ทิศเหนือ                         ติดต่อกับ                   จังหวัดเลย
ทิศใต้                             ติดต่อกับ                   จังหวัดลพบุรี
ทิศตะวันออก                  ติดต่อกับ                   จังหวัดขอนแก่น  และจังหวัดชัยภูมิ
ทิศตะวันตก                    ติดต่อกับ                   จังหวัดพิษณุโลก  จังหวัดพิจิตร และจังหวัดนครสวรรค์

ภูมิประเทศ
สภาพภูมิประเทศทั่วไปของจังหวัดเพชรบูรณ์  ประกอบด้วยภูเขาเพชรบูรณ์  เป็นรูปเกือกม้า  รอบพื้นที่ภาคเหนือของจังหวัด  เป็นแนวขนานกันไปทั้งสองข้างทิศตะวันออกและทิศตะวันตก  คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ  ร้อยละ  40  ของพื้นที่ทั้งหมด  มีพื้นที่ราบอยู่ตอนกลาง      และอำเภอด้านใต้ของจังหวัดเป็นพื้นที่ลาดชันจากเหนือลงใต้มีพื้นที่ป่าไม้  3,624,830  ไร่  คิดเป็นร้อยละ  45.78  มีแม่น้ำป่าสักเป็นแม่น้ำสายหลักที่สำคัญที่สุดของจังหวัด  ไหลผ่านตอนกลางของจังหวัดจากทิศเหนือไปทิศใต้  ยาวประมาณ  350  กิโลเมตร  ต้นน้ำเกิดจากภูเขาผาลาในจังหวัดเลย  มีห้วย  ลำธารหลายสายเกิดจากภูเขาเพชรบูรณ์  แม่น้ำป่าสักไหลผ่านอำเภอหล่มเก่า  หล่มสัก  เมืองเพชรบูรณ์  หนองไผ่  บึงสามพัน  วิเชียรบุรี  และศรีเทพ
ภูมิอากาศ
เนื่องจากพื้นที่จังหวัดมีภูเขาล้อมรอบจึงทำให้อากาศร้อนจัดในฤดูร้อน  หนาวจัดในฤดูหนาว  โดยเฉพาะพื้นที่อำเภอน้ำหนาว  เขาค้อ  และหล่มสัก  จะมีอากาศหนาวที่สุด  และบนพื้นที่ภูเขาจะมีอากาศเย็นตลอดทั้งปี  ในฤดูร้อนและฤดูฝน  จะมีอุณหภูมิ  อ่านต่อ...